Directeur Sportief
42e Jaargang, nr 3 - april/mei 2008 -
Beste Sportvrienden, ZELFVERTROUWEN. Zelfvertrouwen kun je hebben, je kunt mijns inziens ook spelen alsof je het hebt. Sterker nog er zijn in mijn ogen mensen, die door middel van het uitstralen van een overdosis aan zelfvertrouwen proberen te verbloemen, dat ze eigenlijk een gebrek aan zelfvertrouwen hebben.
Hoe het precies zit weet je meestal niet; één ding is zeker, dat er binnen iedere vereniging mensen zijn, die door middel van een z.g. grote bek een uitstraling proberen te creëren van: Mij maak je niks! Zulke mensen, die altijd en overal blijk geven van hun aanwezigheid zijn er bij DIOS natuurlijk ook.
Eén van de bekendste en misschien ook wel één van de meest in het oog lopende is wel Cor van der Lans. Cor, een aantal jaren speler van DIOS 1 geweest, is nu een zeer gewaardeerd speler van DIOS 2. Enkel weken geleden speelde DIOS 2 een thuiswedstrijd en Cor stond wissel. Met zijn nooit aflatende enthousiasme stond Cor vanaf de zijlijn zijn teamgenoten aan te moedigen. Tot ver in de tweede helft mocht Cor echter niet opdraven, terwijl de stand daar eigenlijk wel om vroeg. Uiteindelijk werd Cor vlak voor tijd toch ingezet. In de buurt van het doel van de tegenpartij kwam er een lastig stuitende bal plotseling voor de voeten van Cor. Met zijn geweldige techniek en bluf nam hij de bal op zijn slof en op een schitterende manier verdween de bal in het doel. Typisch een goal waaruit de houding van de speler volledig bleek, n.l. altijd doorgaan en ook altijd het lef hebben om er wat van te maken. Ik weet niet of deze prachtige goal al uit de gesprekken van Cor met zijn maten verdwenen is. Want neem van mij aan dat zo’n moment door Cor absoluut vele malen gebruikt zal worden om met heel veel bombarie duidelijk te maken welk een geweldig moment het wel van hem geweest is.
Later speelde DIOS 2 een bekerwedstrijd tegen Vogelenzang op het kunstgras. Het werd een prachtige bekerthriller, voortreffelijk gefloten door scheidsrechter John Spreeuw, die uiteindelijk in een gelijkspel eindigde. De scheidsrechter had zijn huiswerk uitstekend gedaan, want zonder aarzelen besloot hij, dat er meteen strafschoppen genomen moesten worden. Er werd toen door beide ploegen in de middencirkel bepaald, wie de strafschoppen zouden moeten gaan nemen en in welke volgorde. Ik was daar niet bij, maar ik denk, dat de rol van Cor van der Lans in dat overleg wel zal zijn geweest, dat hij blakend van zelfvertrouwen geëist heeft de beslissende strafschop te mogen nemen. De laatste dus. Wel nu het werd de beslissende strafschop. Zowel DIOS als Vogelenzang had vier achtereenvolgende strafschoppen verzilverd. Toen kwam de beslissende van DIOS. De nemer: Cor van der Lans. De alleskunner! Zelfverzekerd kwam Cor vanaf de middenstip naar de bal gewandeld. Alles straalde een onaantastbaar zelfvertrouwen uit. Op zulke belangrijke momenten gedraag je je ook belangrijk. Geen woord dus tijdens die wandeling met wie dan ook, geen blik naar een ander.
Eén groot stuk zelfvertrouwen.
Zelfs de jongens van Vogelenzang zag je er onzeker van worden. Deze geweldenaar, die nog niet uitgesproken was over die goal van enkele weken daarvoor ging zijn ploeg zonder twijfel nar de volgende bekerronde brengen. Cor legde zelf de bal nog een keer neer. Een zelfverzekerde blik naar de Vogelenzangse keeper. Een zo mogelijk nog meer vol zelfvertrouwen ogend loopje, eerst achteruit, daarna vooruit. Toen volgde het schot. Mis. Toen wist iedereen het. Cor is ook maar een mens! Ik wens iedereen veel plezier toe bij de afsluiting van de diverse competities!
sv DIOS
